Icime donuyorum, kucuk melegi arayip buluyor, onu sevip oksuyorum.
Ona korkmamasini tembih ediyorum. "Hersey yolunda, boyle devam et, goreceksin yarin olmasi gerektigi gibi olacak..." diyorum. Oyle saf, oyle neseli ve hayat dolu ki... Bana yasama gucu veriyor.
Aslinda o hicbirseyden korkmuyor. Ben onu yureklendirir gozukurken, bana destek veren, beni karamsarliktan kurtaran, yolculuguma devam etmemi saglayan ta kendisi...
Dogaya cikiyorum, derin derin nefes aliyorum. Her nefeste onu besliyor ve guclendiriyorum. O da beni arindirip benligime huzur katiyor.
Sevgi ve nese doluyorum. Isil isil parliyorum. Isinlarimi olabildigince etrafima sacip piril piril dupduru bir ortamda barisi yasiyorum.
Iste boyle bir ortami yaratmayi cabaliyorum.
Benim dunyam bu olmali.
Artik yasam boyle olmali.
Dostlarimla dans etmek, ruzgar, su olup akmak istiyorum... | 
